İyi Babaların Az Çocuğu Olur – Babalık

  • 12 Eki 2026 09:17
  • Güncelleme: 12 Eki 2026
    5 dk. Okuma Süresi
Tepki Ver

Çok sert bir çıkarım olduğunu düşüne bilirsiniz, öncesinde size bazı örnekler vereceğim ve sonrasında bazı atıflarda bulunup; gerçekliğine yönelik aklınızdaki soruları cevaplayacağım. İyi babalarını az çocuğu olur, her ne kadar istisnalar kaide bozmasa da iyilik halinin tanımlamak gerekiyor. Yani iyi baba kimdir ile başlayacağız.

İyi Baba Kimdir? – Neyi Baz Aldım

Şimdi çok iyi bildiğimiz bir gerçek var, kime göre neye göre iyi? İyi Baba tanımında yer alan Baba ne demek biliyoruz, evli olsun ya da olmasın bir çocuğa sahip olan erkek kişiye baba diyoruz. Yani sadece biyolojik olarak tanımladık. İyi kısmına da değinelim.

İyi babayı çocuğu ile birlikte zaman geçiren, onun bakımında aktif rol alan kişi. Aklınıza gelebilecek tüm kötü özelliklerden arınmış ama ideal olmasa da olur; en azından bir hayvan kadar iç güdü ile çocuğun fiziksel olarak büyümesinde rol sahibi olmalı.

İyi Baba tanımlandıysa gelelim örneklere.

Etrafınıza bir bakın, aileleri ve çocukları düşünün. Bir çocuğu, bir kaç çocuğu ve bir sürü çocuğu olan aileleri dikkate alın. Çocukları ise tek kardeş, 2-3 kardeş ve çok kardeş olanlar olarak ele alın. Ve düşünün, fark etmenizi beklediğim çocuklar arasındaki fark ile babalar arasında bir bağıntı bulmanız.

Tek Çocuklu Aileler – Tek Kardeşler

Anne, baba ve cinsiyet fark etmeksizin bir çocuk olsun ailemizde. Çocuğun durumu yazı tura gibidir, iyi ya da kötü. Çok iyi yetiştirilmişi ya da çok şımartılmış bir çocuk çıkar karşınıza. İkisinde de ortak bir özellik vardır, babaları ile çok samimidirler.

Şımarık çocuk için ne cıvık bir ilişki bu, babası çok yüz vermiş dersiniz.

Başarı çocuk için babası ile ne kadar samimi bir bağ kurmuş dersiniz.

Bir Kaç Çocuklu Aileler – Bir Kaç Kardeşler

Bu durumda da karşınıza farklı bir tablo çıksa da temelinde aynı senaryoya ek ortanca çocuk senaryosunu görürsünüz. İlk çocuk ya da son çocuk başarılı ya da çok şımartılmış olabilir. Dışarıdan bakanların yorumları benzerdir; cıvık ya da samimi baba denir.

Ortanca çocuklar ise küçük kardeşleri ile aralarındaki yaş ile orantılı olarak değişen bir başarı çizgisi olur. Ortanca çocuklar apayrı bir dünyadır, bu yüzden bir kaç cümleye sığmazlar.

Çok Çocuklu Aileler – Çok Kardeşler

Burası tamamen anaokulu gibi bir karmaşa içerisinde olabilir, genelde olay babadan çıkmış en büyük kardeşin cinsiyetine ve fıtratına kalmıştır. Lakin baba sahnede ya da denklemde hiç yoktur.

Şimdi bu durumları ele alalım; çok çocuklu aileler yani bizim ilk söylemimize ters olan “iyi babaların az çocuğu olur” kısımda vurgumuz babanın çocuk gelişimine katkısının olmamasıdır. Diğerlerinde ise çocukla bağ kuran bir baba görürüz. Çok bağ kuran yani cıvık ya da samimi dediklerimiz ama temelinde çok etkileşime giren babaların daha fazla çocuğu olmaz.

Bir kaç çocuklularda ise daha mesafeli bir bağ ve etkileşim vardır; çocuk sayısı ile haddine ulaşır ve sonrasında çocuk yapılmaz.

Çocuklarla ilgilenmeyen babalar ise seri üretimde çocuk yaparlar.

Burada ekonomi, kültür vs. dikkate alınmadı ama aynı şey kısmen geçerli. Zira aynı ekonomik şartlara sahip aileler arasındaki gözlemlerde bu şekilde olacaktır.

İyi Babaların Az Çocuğu Olur – Bilim Ne Diyor?

Yapılan araştırmalara göre konuşalım ve bu gözlemlerimizin biyolojik nedenlerini görelim. Bebekle-çocukla temas arttıkça babanın hormon yapısı ve dengesi değişiyor. Şöyle ki öncelikle testosteron seviyeleri düşüyor, yani kavgacı yapı ve rekabet azalıyor. Testosteron yüksekken gündeme bile gelmeyen şefkat ve bağ kurma ise oksitosin ve prolaktin hormonlarının yükselmesi ile devreye giriyor.

Baba çocukla bağ kurdukça değişen hormonal yapı dolayısıyla daha çok bağlanıyor, döngüye giriyor. Yeni çocuk sahibi olma isteğine ya da diğerleri ile rekabete girme isteğinde bulunmuyor. Bu çocuk sayısına etki ediyor.

Bence, şöyle bir durum var. İnsanlar hatta tüm canlılar iç güdüsel olarak soy aktarımında bulunmak istiyor. Nitelik arttıkça çocuk sayısı azalır, çoğu soylu canlının doğum başına yavru sayısı azdır. Lakin nitelik azaldıkça soyun devamlılığı için istatistiksel olarak kazanım elde etmek adına yavru sayısı artar.

Demem o ki bağ kuran babalar sağladıkları soy ile memnuniyetlerinden ya da mevcut soya karşı yoğun görevlerinden dolayı yenisine niyet beslemiyorlar. Nitekim amaç soyunun devamı ise nitelikli bir soy, niteliksiz onlarcasından iyi olacaktır. Zira günümüzde bunu gösterir nitelikte, ne yediği belli olmayan ne yiyeceği babası tarafından düşünülmeyen onlarca çocuk bir evde.

Tabii rızık Allah’tan, babalar analar vesile. Lakin eşşeği sağlam kazığa bağlamak gerek.

“Evleniniz, çoğalınız, çünkü ben kıyamet gününde sizin çokluğunuzla iftihar edeceğim.” (Beyhakî, VII/81)
Hadis doğrultusunda da çocuk yapmanın önemini görüyoruz ama burada niceliksel bir çoğunluktan bahsedildiğini sanmıyorum, nihayetinde ümmet bilinçli çocuklar için ümmet bilinçli babalar gerekli.

Yazar Profili
Fatih KAYA Tüm Yazılar

Kullanıcıya ait herhangi bir sosyal medya veya iletişim bilgisi bulunmamaktadır.

8 Yazı

Bir Yorum Yazın