Dengesizlik Denge Getirir – Babalık
Dört dörtlük bir hayatı kim istemez, bilmiyorum ama yaşayan yok. Aksine bir sonraki adımda ne olacağını bilemediğimiz bir planın içerisindeyiz. Bu sebeple dengesizlik denge getirir diyorum ve bir baba olarak babalık tavsiyesinde bulunuyorum; çocuklarınızı bırakın burunları sürtsün.
Hayatımız güzel olsun diye uğraşıp duruyoruz, yetmiyor çocuklarımızın hayatları güzel olsun diye kendimizi paralıyoruz. Peki soru şu, kendi hayatımıza ne kadar hakimiz de çocukların hayatına müdahale ediyoruz? Biz haddimizi biliyor muyuz? Bazen anne baba olarak haddimizi aşıyoruz.
Öğrenmek İçin Düşmek Gerek
Bir çocuğun nasıl geliştiğini ya da öğrenciğini anlamanız için en güzel örnek bisiklet sürmeyi öğrenme sürecini takip etmektir. Bu süreç çocuğun yapısı, tutumu ve becerileri hakkında size bir çok fikir verecektir.
Öncelikle bisikleti öğrenme süreci vardır; bisikletin ekipmanlarını öğrenme ve ne işe yaradığını söyleme becerisi başlı başına bireyin zekası hakında bizlere tonlarca bilgi verir. Nasıl öğrendiğini, nasıl ifade ettiği; örnek verip veremediği ve sadece sebep sonuçtan öte çalışma mantığını anlayıp anlamadığı bizi günlerce sürecek testlerden koruyabilir.
Bunların hiç birini bilmese dahi çok güzel bisiklet sürebilir. Bu durumda bize bazı şeylerin vaktinin olduğunu gösterir. Yani çocuk belkide zihinsel yetersizliğe ya da otizm spektrum bozukluğuna sahip olabilir hatta bedensel yetersizliği dahi olabilir ama yine de çok güzel bisiklet sürebilir. Çünkü yeterince düşmüştür.
Yeteri kadar hata yapıldığında, engel bir bilişsel gerilik yok ise, herkes artık doğru yapabilir.
Çocuğunuz için yeterli imkanları sağlamak ve düştüğünde gerekli ise yaralarına bakmaktır. Babalık her adımını şimdiden kolaylaştırmak değildir, babaların görevi adım atmasını sağlamak hiç değildir; baba olmak çocuğa düştüğünde kalkması için yeterli güveni vermektir. Baba hayatta olduğu sürece değil, vefatından sonra da babalık yapabilen kişidir. Çocuk elbet büyür, büyürken sorunları kendisi çözer ama çözerken babam olsa böyle yapardı der; babam olsaydı da o yapsaydı değil.
O yüzden babalık nasıl yapılmalı sorusunun cevapları arasına yavaş olmayı dahil edeceğim. Babalık yavaş müdahale etmektir, çoğu zaman olayı çocuğun çözümüne bırakmaktır. Bu süreçte çocuğa babanın geliyor oluşu güven verse yeterlidir. Babanın geldiğinde aferin kızım-oğlum güzel çözüm buldun demesi onun gelişimine inanılmaz katkılar sunacaktır.
Bırakın çocuğunuz düşsün ve burnu sürtsün. Hemen müdahele etmek sizin işiniz değil, ne kadar düşerse kendini o kadar iyi korur. Ne kadar düşerse mükemmelliğe o kadar yaklaşır. Bırakın evde, sokakta, bahçede ya da parkta; düşsün. Her zaman her an yanında olamayacağınız kişi için düşmeyi engellemek ona yapılan bir ihanettir. Düşüşleri onun kalkması öğretmeniz için birer fırsattır.
Zira çocuk nasıl düşüleceğini kendisi öğrenecek, nasıl kalkacağını sizle öğrenecek
Bisikletle İlgili Muhabbetler
Çocuğunuzla bisikletle ilgili bazı muhabbetler açabilirsiniz, bunlarla yönelik bazı örnekler vermek istedim. Her ne kadar bisiklet konumuz değil sadece örneğimiz olsa da, bisiklet genel kültürü ile zeka testi nasıl yapılır gibi bir sorunuzu cevaplamış olalım.
- Bisiklet yokuş (bayır) aşağı niye pedal çevirmeden de hızlanıyor? Neden durmuyor?
Basit bir cevap bile yeterli, hani potansiyel enerjinin kinetiğe dönüşmesi gibi teknik olmasa dahi yer çekimi demesi yeterli. - Yukarıdaki sorunun türevi, olacak şekilde yokuş çıkmanın neden zor olduğu konusunda tartışma yapılabilir.
- Tekerleklerin şekli üzerine tartışma yapılabilir; başka hangi geometrik şekiller de olabilir?
- Tekerleklerini kalınlığı-inceliği hakkında, aralarında ki farklar ve hangi şartlarda daha cazip olduğuna değinilebilir.
Unutmamanız gereken her çocuğun özel olduğudur, bakış açıları arasında muazzam farklılıklar olabilir. Ayrıca soruyu nasıl anladıklarına göre beklediğiniz cevaptan sapa bilirler. Zira cevabı anladıkları soruya göre verecekler; sizin sorduğunuz soruya göre değil. Size düşen görev ilk olarak soruyu nasıl anladıklarını anlamaktır, sonrasında cevabı değerlendirmek.
Buradan da velilere sesleniyorum, o iş sandığınız gibi olmuyor. Çocuğum her zaman en iyisini yapacak diye bekliyorsunuz, bu çocuğunuz için en iyisi değil.